Roślina owadożerna to roślina zdolna do chwytania i pobierania z ciał ofiar potrzebnych jej składników. Ofiarami są głównie owady i skorupiaki, ale też małe gady, płazy i zwierzęta. Są to rośliny przeprowadzające fotosyntezę, ale rosnące na glebach ubogich w azot i inne pierwiastki potrzebne do prawidłowego rozwoju. Do chwytania i trawienia służą im specjalnie przekształcone liście. Mogą one przybrać postać między innymi dzbanków, pułapek zatrzaskowych, lepów.

ogrodzeniaCities XLdarmowa domena

Cefalotus bukłakowaty

Cephalotus follicularis

Charakterystyka

Cefalotus wytwarza dwa rodzaje liści: nie owadożerne liście, w których zachodzi proces fotosyntezy oraz owadożerne dzbanki - pułapki na owady. Jest jedynym przedstawicielem rodziny Cephalotaceae. Nazwa rośliny pochodzi od greckiego Kefalotos i łacińskiego Cephalotus, co oznacza malutką głowę, którą przypomina pręcik z kwiatu cefalotusa. Drugi człon nazwy follicularis oznacza bukłak i wziął się do kształtu pułapek. Choć cefalotus osiąga niewielkie rozmiary, jest bardzo efektowną rośliną.

Historia

Cefalotus został odkryty w 1791 r. przez Archibalda Menzies’a. Botanik pod koniec XVIII wieku wyruszył na wyprawę po południowo-zachodniej Australii, gdzie znajdują się jedyne na świecie stanowiska tej rośliny. Choć cefalotus osiąga niewielkie rozmiary, jest bardzo efektowną rośliną.

Środowisko naturalne

Cefalotus występuje na bardzo ograniczonym obszarze wzdłuż wybrzeża południowo-zachodniej Australii (pas o długości około 300 kilometrów i szerokości około 50 kilometrów w głąb lądu) od przylądka Richie po Augustię. Panuje tam klimat podzwrotnikowy morski, charakteryzujący się wysoką temperaturą i wilgotnością powietrza.